Een poosje geleden, maart, kreeg onze dirigent het verzoek om met het koor tijdens de wandel Elfstedentocht de wandelaars toe te willen zingen tijdens de laatste meters richting de finish. Er werd hierop zeer positief gereageerd. Waar we kwamen te staan was nog niet zeker, maar in een later stadium kwam de verlossing. We mochten in de Prinsentuin te Leeuwarden waar we een plekje kregen in de muziekkoepel met heel mooie akoestiek. Er moest natuurlijk ook nieuwe repertoire worden aangeboord. De muziekcommissie had een aantal nieuwe nummers uitgezocht, welke toch niet geschikt werden bevonden waarop een aantal nieuwe nummers werden geïntroduceerd. Hier is het koor verder meegegaan. Er werden arrangementen door de dirigent gemaakt en volop geoefend. Zo zie je maar weer “Eendracht maakt macht” en “Samen komen wij er wel uit”, wat volgens mij zeker betekent dat het koor een eenheid vormt. Helaas kon het volledige koor op 12 mei niet aanwezig zijn maar dat mocht de pret niet drukken. Het kledingadvies voor deze dag was blauw met wit. Sommige koorleden gingen gezamenlijk met de bus naar Leeuwarden met als eerste verzamelplaats ons honk “Het Amelander Veerhuis” om vervolgens richting de bushalte te lopen. Er was trouwens al veel onderzoek naar gedaan naar de tijden van de bus. Onderweg stapten er meer koorleden in bij de bus. Enkelen gingen met eigen vervoer. Onze voorzitster was al tijdig aanwezig op de plek waar het allemaal zou gebeuren, maar tot haar ontsteltenis bleek dat de muziekkoepel waar wij zouden gaan staan nogal een plaats was met veel achtergebleven afval. Rommel genoemd. Men had de hekken van de koepel niet afgesloten dus hier kon nu vrij gebruik van gemaakt … Maar je zou geen voorzitster zijn als je direct geen actie onderneemt dus dit had ze gedaan. Gebeld naar de organisator voor een bezem met toebehoren en zelf begonnen met de schoonmaak! Onze dirigent kwam aangereden met zijn VWT3, waarin hij alle apparatuur had meegenomen. Een menigeen zal jaloers zijn geweest op deze auto, een stukje nostalgie. Na de schoonmaak kon de apparatuur worden aangesloten waarbij eerst nog moest worden gezocht naar de stroomvoorziening maar deze werd snel gevonden. Na alles geïnstalleerd te hebben was de hele club compleet en kon er worden begonnen met het inzingen. Toen nog een koffie c.q. plaspauze en de strijd kon worden aangegaan. Niet ons hele repertoire werd gezongen want je moet natuurlijk niet alles prijs geven want stel voor… Wandelaars konden het waarderen dat ze werden toegezongen, duimen kwamen omhoog, foto’s werden gemaakt en filmpjes. Want er werd door ons met enthousiasme gezongen en wandelaars werden tevens door ons ook aangemoedigd. Enkelen bleven staan om te luisteren. Er werd zelfs door een wandelaar meegespeeld op zijn meegebrachte trompet wat nog meer schwung gaf. Maar wat wij als koor ook deden heeft natuurlijk niets te maken met de prestatie van de wandelaars zelf. Hiervoor alle respect voor zij die meer dan 207 kilometer hebben gelopen. Alles kwam voorbij… van jong naar oud, soldaten met volle bepakking, valide maar ook invalide wandelaars, een wandelaar met een beenprothese en iemand in een rolstoel! Maar ook een wandelaar met “NIKS” in zijn broek… de één had het moeilijker dan de andere maar lachen kon men, natuurlijk met de finish in zicht en toegezongen door “Hét Popkoor uit Holwerd” waaruit men weer energie kon uitpitten voor het laatste stukje… Bekenden en minder bekenden liepen mee. Ook de echtgenoot van ons koorlid Wieke en de zoon van Ytje liepen mee. Ze hebben nog staan luisteren hoe mem kon zingen. Familieleden van koorleden kwamen langs om mee te genieten van onze zang maar ook om de wandelaars natuurlijk aan te moedigen. Terrasgasten konden tevens genieten van onze zang wat ook gebeurde. Hoewel er niemand van ons koor mee liep met de tocht ondervond één van ons toch een pech gevalletje. Onze Tine viel in de koepel. Vanaf dit moment stond ze er gekleurd op maar in eerste instantie is het verder goed afgelopen. De organisatie heeft goed voor ons gezorgd, we kregen van hen een goed gevulde lunchpakket aangeboden. En het “Wad’n Koor” heeft zichzelf weer meer op de kaart gezet… en nu… op naar 24 juni…